Hendrik Lorentz

Nobelprijswinnaar  Hendrik Antoon Lorentz
18 juli 18534 februari 1928
Hendrik Antoon Lorentz voor een collegebord met formules met tensoren uit de algemene relativiteitstheorie. Het boek is mogelijk een deel van zijn leerboek Beginselen der natuurkunde.
Hendrik Antoon Lorentz voor een collegebord met formules met tensoren uit de algemene relativiteitstheorie. Het boek is mogelijk een deel van zijn leerboek Beginselen der natuurkunde.
GeboortelandNederland
GeboorteplaatsArnhem
OverlijdensplaatsHaarlem
NobelprijsNatuurkunde
Jaar1902
Reden"Voor hun onderzoek naar de invloed van magnetisme op stralingsfenomenen"
Samen metPieter Zeeman
Voorganger(s)Wilhelm Conrad Röntgen
Opvolger(s)Henri Becquerel
Marie en Pierre Curie
Portaal  Portaalicoon  Natuurkunde
Plaquette bij zijn geboortehuis Steenstraat 48, Arnhem, 2003.
Lorentz' woonhuis Hooigracht 48, Leiden met dubbele trapgevel en gedenksteen rechts, 1963. Albert Einstein logeerde hier.
Lorentz' elektronentheorie. Formules voor de Lorentzkracht (I) en de Maxwellvergelijkingen voor de divergentie van het elektrisch veld E (II) en het magnetisch veld B (III), La théorie electromagnétique de Maxwell et son application aux corps mouvants, 1892, p. 451.
Lorentz' elektronentheorie. Formules voor de rotatie van het magnetisch veld B (IV) en het elektrisch veld E (V), La théorie electromagnétique de Maxwell et son application aux corps mouvants, 1892, p. 452.
Menso Kamerlingh Onnes: "Hendrik Antoon Lorentz Arnhenensis..." (van Arnhem), met formules voor de Lorentzkracht ("f =..vx/c") op de achtergrond, 1916.
Einstein en Lorentz in Leiden, 1921.
De huldiging van Lorentz bij het gouden (50-jarig) jubilem van zijn academische promotie op 11 december 1925, Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen. Plaatselijke politici en vele internationaal bekende natuurkundigen staan op de foto: Marie Curie, Niels Bohr, Arthur Eddington, Willem Keesom, Jean Perrin, Paul Langevin, Paul Ehrenfest, Albert Einstein enzovoorts (zie de identificatie bij doorklikken).[1]
Overlijdensadvertentie H.A. Lorentz, 1928.
De Lorentzsluizen bij Kornwerderzand, 2007.
Lorentz-monument Park Sonsbeek Arnhem, 2019.

Hendrik Antoon Lorentz (Arnhem, 18 juli 1853Haarlem, 4 februari 1928) was een van Nederlands grootste natuurkundigen en winnaar van de Nobelprijs voor Natuurkunde 1902.[2][3][4] Hij ontving de Nobelprijs samen met Pieter Zeeman voor hun onderzoek naar de invloed van magnetisme op spectraallijnen: het Zeemaneffect. Lorentz deed vooral theoretisch onderzoek naar de elektromagnetische eigenschappen van materie: zijn elektronentheorie. Hij kwam tot de veronderstelling, dat de afmeting van voorwerpen beïnvloed wordt door hun snelheid (de lorentzcontractie) evenals hun massa. Ook nam hij aan dat de lichtsnelheid de hoogst mogelijke snelheid is. Daarmee legde hij de basis voor de speciale relativiteitstheorie van Albert Einstein. Lorentz was de nestor van de natuurkundigen in zijn tijd: Einstein keek tegen hem op. De lorentzkracht op een stroomvoerende draad of geleider in een magneetveld is naar hem vernoemd, evenals onder meer de lorentztransformatie uit de speciale relativiteitstheorie, de Lorentz-Lorenz-vergelijking voor de brekingsindex en de lorentzverdeling uit de statistiek.