Koninkrijk Mercia
English: Mercia

Miercna rice
 Angelen527 – 919Koninkrijk Wessex 
Saint Alban's cross.svg
Kaart
Kingdom of Mercia.png
Algemene gegevens
HoofdstadTanworth[1]
TalenOudengels
Religie(s)Heidendom, Christendom
8e-eeuws sieraad van goud ingelegd met granaat uit de schat van Staffordshire, gevonden bij Lichfield, het kerkelijk centrum van Mercia
Zilveren penny van koning Offa (757-793)
Offa's Dyke, de door koning Offa aangelegde verdedigingswal en -gracht tegen de Welsh, bij Clun

Het Koninkrijk Mercia (Oudengels: Mierce rice, "grensvolk") was een Angelsaksisch koninkrijk in Engeland, dat deel uitmaakte van de heptarchie. Het gebied strekte zich uit van de Noordzee tot aan Wales. Het rijk werd gesticht in het begin van de 7e eeuw, kende een periode van bloei onder koning Offa (757/758 – 796), maar werd in het begin van de 9e eeuw onderworpen door Egbert van Wessex.

Geschiedenis

De vroegst bekende koning van Mercia was Creoda, die rond 585 aan de macht kwam. Een eerste tijd van bloei, waarin Mercia een groot deel van Engeland beheerste was onder koning Penda (overleden 655). Hierna zakte het weer terug tot aan de tijd van koning Ethelbald (716 - 757). Hij moest zich aanvankelijk verweren tegen sterke rivalen in Kent en Wessex, maar na hun dood en aftreden wist hij de hegemonie over de koninkrijken te bewerkstelligen. Hij verwierf zich de titel Bretwalda. Ook Offa, die korte tijd na de dood van Ethelbald aan de macht kwam, wist die status te bereiken.

Kort daarna wist Egbert van Wessex een belangrijke en beslissende slag te winnen ( Ellendun, 825) en daarmee kwam aan de overheersing van Mercia een einde. Van die tijd af was het Wessex dat de leiding had onder de Engelse koninkrijken.