Kosmische straling

Energiespectrum van kosmische straling. Verticale as: Flux (aantal deeltjes of fotonen) per oppervlak per seconde per steradiaal (hoekmaat) per GeV, horizontale as: energie in eV. Lage energieën zijn talrijk: 1 per vierkante meter per seconde. Maar de hoogste energieën zijn relatief zeldzaam, namelijk 1 voorval per vierkante kilometer per jaar.

Kosmische straling (vroeger ook hoogtestraling genoemd) is een verzamelnaam voor deeltjes en fotonen met een hoge energie die ons vanuit de kosmos bereiken. Hieronder bevinden zich geladen deeltjes, zoals elektronen en protonen, de kernen van helium en zwaardere elementen, maar ook neutrino's en hoog-energetische fotonen (-straling)[bron?]. De energie van deze deeltjes loopt uiteen van rond de 109 eV (elektronvolt) tot enkele malen 1020 eV. Op grond van de interactie tussen protonen en de kosmische achtergrondstraling verwacht men theoretisch dat het energiespectrum bij deze energieën eindigt, de zogenaamde GZK limiet. Kosmische straling biedt veel hogere energieën dan de grootste deeltjesversnellers, zoals CERN, die nog niet verder komen dan 1012 eV (elektronvolt).