Lockheed Martin F-117 Nighthawk

Lockheed F-117 Nighthawk
LOCKHEED F-117A NIGHT HAWK.svg
Algemeen
RolLichte bommenwerper
Bemanning1
VariantenHave Blue (XST) (2),YF-117A Prototype (5),F-117A (59)
Stukprijs$ 45.000.000 in 1983
Status
Eerste vlucht18 juni 1981
Aantal gebouwd59
GebruikUSAF (1983-2008)
Afmetingen
Lengte20,08 m
Hoogte3,78 m
Spanwijdte13,20 m
Vleugeloppervlak73 m²
Gewicht
Leeggewicht13381 kg
Startgewicht23814 kg
Krachtbron
Motor(en)2× General Electric F404-F1D2 turbofans
Stuwkracht2× 48 kN
Prestaties
TopsnelheidMach 0.92 (993 km/h)
Vliegbereik1720 km
Bewapening
BommenGBU-10 Paveway II of GBU-27 LGB of BLU-109 LGB of AGM-154 JSOW
Portaal  Portaalicoon  Luchtvaart

De F-117 Nighthawk was de eerste Amerikaanse lichte bommenwerper met stealth-eigenschappen. Het hoekige zwarte toestel is dankzij het speciale ontwerp en een speciale coating moeilijk traceerbaar voor radarsystemen en kan daardoor vrijwel ongestoord over vijandelijk grondgebied vliegen waar hij met lasergeleide bommen gronddoelen kan aanvallen.

In het begin ontstond verwarring over de taak van het toestel omdat het door de toegekende typeletter F in de pers bekend werd als Stealth fighter; de F-117 is echter geen jachtvliegtuig maar een lichte precisiebommenwerper. Later verklaarde Ben Rich van Lockheed dat de USAF alleen de beste jachtvliegers in de F-117 wilden hebben en dat jachtvliegers absoluut niet in een B (bomber) of A (attack) vliegtuig wilden vliegen. Met de F aanduiding konden ze overgehaald worden.

Vanwege zijn moeilijke bestuurbaarheid kreeg het toestel de bijnamen Frisbee en Wobblin’Gobblin. Overeenkomstig zijn naam werd het toestel alleen voor nachtacties ingezet.

De Nighthawks waren gelegerd op de vliegbasis Holloman in New Mexico en deden dienst tot 22 april 2008,[1] om daarna te worden vervangen door de efficiëntere F-22 Raptor.