Martin Van Buren

Martin Van Buren
Martin Van Buren
Martin Van Buren
Geboren5 december 1782
Kinderhook (New York)
Overleden24 juli 1862
Kinderhook (New York)
Politieke partijDemocratisch-Republikeinse Partij
(tot 1828)
Democratische Partij
(1828-1848)
Free Soil Partij
(1848-1854)
PartnerHannah Van Buren
(1783-1819) †
BeroepPoliticus
Advocaat
ReligieGereformeerd
HandtekeningHandtekening
8e president van de Verenigde Staten
Aangetreden4 maart 1837
Einde termijn4 maart 1841
VoorgangerAndrew Jackson
OpvolgerWilliam Henry Harrison
8e vicepresident van de Verenigde Staten
Aangetreden4 maart 1833
Einde termijn4 maart 1837
PresidentAndrew Jackson
VoorgangerJohn Calhoun
OpvolgerRichard Mentor Johnson
Ambassadeur voor het Verenigd Koninkrijk
Aangetreden8 augustus 1831
Einde termijn4 april 1832
PresidentAndrew Jackson
VoorgangerLouis McLane
OpvolgerAaron Vail
10e minister van Buitenlandse Zaken
Aangetreden28 maart 1829
Einde termijn23 mei 1831
PresidentAndrew Jackson
VoorgangerHenry Clay
OpvolgerEdward Livingston
9e gouverneur van New York
Aangetreden1 januari 1829
Einde termijn5 maart 1829
VoorgangerNathaniel Pitcher
OpvolgerEnos Throop
Senator voor New York
Aangetreden4 maart 1821
Einde termijn20 december 1828
VoorgangerNathan Sanford
OpvolgerCharles Dudley
14e procureur-generaal van New York
Aangetreden14 februari 1815
Einde termijn8 juli 1819
VoorgangerAbraham Van Vechten
OpvolgerThomas Jackson Oakley
Portaal  Portaalicoon  Politiek

Martin Van Buren (gedoopt als Maarten Van Buren[1] (Kinderhook (New York), 5 december 1782 – aldaar, 24 juli 1862) was de achtste president van de Verenigde Staten (1837-1841). Vóór zijn presidentschap was hij de achtste vicepresident (1833-1837) en de tiende minister van Buitenlandse Zaken onder Andrew Jackson (1829-1831).

Hij was een belangrijke organisator van de Democratische Partij, een dominante figuur in het tweepartijensysteem en de eerste president van niet-Britse afkomst - zijn familie was Nederlands. Hij was de eerste president die geboren werd als Amerikaans staatsburger, zijn voorgangers waren geboren als Britse onderdanen voor de Amerikaanse Revolutie. Hij is ook de enige president die Engels niet als moedertaal sprak, want hij sprak Nederlands[2], en de eerste president uit New York.

Als minister van Buitenlandse Zaken onder Andrew Jackson en dan als vicepresident, was hij een belangrijke figuur in het bouwen van een organisatorische structuur voor de Jacksoniandemocratie, vooral in de staat New York. Als president wilde hij niet dat de Verenigde Staten Texas annexeerden, een daad die zijn opvolger, John Tyler, acht jaar na de aanvankelijke afwijzing van Van Buren zou bereiken. Tussen de geweldloze Aroostookoorlog en de Caroline-affaire, waren de relaties met Groot-Brittannië en zijn koloniën gespannen.

Zijn regering werd grotendeels gekenmerkt door de economische problemen van zijn tijd, de Paniek van 1837. Hij werd tot zondebok bestempeld voor de depressie en werd "Martin Van Ruin" genoemd door zijn politieke tegenstanders. Van Buren werd weggestemd na vier jaar, doordat hij verloor van de Whig-kandidaat William Henry Harrison.

In 1848 deed hij mee voor het presidentschap voor een derde partij, de Free Soil Party.