Ribonucleïnezuur
English: RNA

Een driedimensionale vouwing van een enkele streng pre-mRNA. Nucleobasen (groen) zijn verbonden aan een keten van fosfaatribose (blauw).

Ribonucleïnezuur, vaak afgekort als RNA, is een biologisch macromolecuul dat essentieel is voor de regeling van cellulaire processen in alle bekende levensvormen. RNA lijkt qua chemische structuur sterk op DNA, en net als DNA is RNA opgebouwd uit een lange keten van nucleotiden. RNA en DNA behoren hierdoor beiden tot de nucleïnezuren.

RNA speelt een belangrijke rol in het coderen, overbrengen, reguleren, interpreteren en tot expressie brengen van genen. In de transcriptie en translatie is RNA van centraal belang. Een van de bekendste vormen van RNA, messenger-RNA, wordt in organismen geproduceerd tijdens de transcriptie: het proces waarbij DNA wordt overgeschreven naar een RNA-molecuul. De volgorde van de nucleotiden (met de vier stikstofbasen guanine, uracil, adenine en cytosine) bevat genetische informatie voor eiwitsynthese. De genetische informatie van veel virussen is opgeslagen in een RNA-genoom.

Een RNA-molecuul is enkelstrengs. De meeste RNA-moleculen, waaronder mRNA, tRNA, rRNA en andere niet-coderende RNA's bevatten zelfcomplementaire sequenties die zorgen dat het RNA met zichzelf kan basenparen (met zichzelf waterstofbruggen kan vormen) waardoor het in lokale elementen wordt opgevouwen.[1] Deze structuren bestaan niet uit lange dubbele helices zoals in DNA, maar uit verzamelingen van korte helices die zijn samengepakt en hierdoor erg lijken op eiwitten. Op deze manier kunnen RNA-moleculen een katalytische rol spelen in reacties.[2] Men spreekt van een ribozym.