Wilhelm Eduard Weber

Wilhelm Eduard Weber

Wilhelm Eduard Weber (Wittenberg, 24 oktober 1804Göttingen, 23 juni 1891) was een Duitse natuurkundige en filosoof. Hij is vooral bekend voor zijn werk op het gebied van magnetisme.

Biografie

Weber werd geboren in Wittenberg als middelste van de drie zonen van Michael Weber, professor theologie, en was de broer van de fysiologen Ernst Heinrich Weber (1795-1878) en Eduard Friedrich Weber (1806-1871). Na zijn universitaire opleiding aan de Universiteit van Halle[1], waarbij hij onder professor Johann Schweigger promoveerde, werd hij in 1828 buitengewoon hoogleraar aan dezelfde universiteit.

In 1831 kreeg hij, op 27-jarige leeftijd, op instigatie van Carl Friedrich Gauss een aanstelling als hoogleraar natuurkunde aan de Georg August-Universiteit van Göttingen. Op 12 december 1837 werd Weber, samen met nog zes Göttinger hoogleraren, afgezet als hij openlijk protesteert tegen de afschaffing van de vrijzinnige grondwet door Ernst August I van Hannover. Hierna onderneemt hij diverse reizen door Europa en verdient hij de kost als privaatdocent in Göttingen. In 1843 werd hij hoogleraar te Leipzig, maar na de Duitse Maartrevolutie keerde hij in 1849 weer terug op zijn oude post in Göttingen.