Xenon | isotopen
English: Xenon

Isotopen

1rightarrow blue.svg Zie Isotopen van xenon voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Meest stabiele isotopen
Iso RA (%) Halveringstijd VV VE (MeV) VP
124Xe 0,10 1,1×1017 j 2EV 8,790 124Te
125Xe syn 16,9 h EV 1,652 125I
126Xe 0,09 stabiel met 72 neutronen
127Xe syn 36,4 d EV 0,662 127I
128Xe 1,91 stabiel met 74 neutronen
129Xe 26,4 stabiel met 75 neutronen
130Xe 4,1 stabiel met 76 neutronen
131Xe 21,2 stabiel met 77 neutronen
132Xe 26,9 stabiel met 78 neutronen
133Xe syn 5,253 d β 0,427 133Cs
134Xe 10,4 stabiel met 80 neutronen
135Xe syn 9,14 h β 1,151 135Cs
136Xe 8,9 9,3·1019 j 2β 7,570 136Ba

In de natuur komen zeven stabiele isotopen en twee radioactieve isotopen met een extreem lange halveringstijd, die als stabiel kunnen worden beschouwd, voor. In kernreactoren kunnen nog minstens 20 andere instabiele isotopen worden gemaakt. 129Xe is het vervalproduct van 129I, na het uitstralen van een β-deeltje. 131Xe, 132Xe, 134Xe en 136Xe zijn splijtingsproducten van zowel 238U als 244Pu. Omdat xenon een radioactieve tracer (achterhaler) is voor twee andere isotopen, zijn Xe-isotoopratio's in meteorieten zeer bruikbaar om onderzoek te doen naar het ontstaan van het heelal.